Yıllar önce bu ülkede ilkokul 5 yıldı. Ardından 3 yıl ortaokul, 3 yıl da lise okunurdu. 7 yaşında okula başlayan çocuk, 18 yaşında liseden mezun olur, yaşamına yön verirdi. Toplam 23 tane üniversite vardı. Ama ODTÜ, Boğaziçi, Hacettepe dünya sıralamasına girerdi. Boğaziçi mezunu iş aramaz, iş tekliflerini değerlendirirdi. ODTÜ’lü olmak, yaşamı boyunca sürecek bir statü sembolüydü. Sonra ne mi oldu? Birileri bu ülkenin eğitim sistemine çomak soktu. 4+4 dedi, yetmedi 4+4+4 oldu. İlkokuldan önce anaokulları falan çıktı. Çocuklar, daha bebelikten çıkmadan sıraya oturtuldu. Bugün geldiğimiz noktada ülkemiz adeta üniversite çöplüğüne döndü. Devlet üniversiteleri, vakıf üniversiteleri, özel üniversiteler diye diye 200’den fazla üniversite kuruldu. Kimi kampüs yaptı, kimi Bağcılar’da apartmanda konuşlandı. Sonuç? Nereden mezun olursanız olun bulunamayan iş, bitmeyen işsizlik… 25-26 yaşına gelmiş, üniversiteyi bitirmiş gençlerin ana babadan harçlık alması… Günden güne büyüyen psikolojik sorunlar… Bir süre sonra da iş aramaktan tamamen vazgeçen, evinden çıkmayan üniversite mezunu bir yığın oluştu. Başka ne oldu? Memleketin zanaatkârları, ilkokuldan sonra esnafın yanına verilen çıraklardan yetişirdi. Çıraklar önce kalfa, sonra usta olur, gider dükkânını açardı. Kaportacısı da, elektrikçisi de, boyacısı da… Şimdi 12 sene okul okuduktan sonra 19-20 yaşına gelen bir genci hangi ustanın yanına vereceksiniz? Verseniz de, yetişmiş bir genç ne öğrenebilecek? Sonuç; çırağın olmadığı, zanaatkârın yetişmediği, ustaların artık 60 yaşlarına dayandığı bir ülke… Yarın eğitim dünyamızda yeni bir yıl başlıyor. Eski sistemi de bilen biri olarak derim ki: Bu yanlıştan dönülmeli. Eğitim yeniden 5+3 dönemli sisteme dönmelidir. *ErsiN AKBOYUN