“ISPANAK YATAĞINDA PİRZOLA”

  Rahmetli İsmet Çiğit’in sözüydü.. Hemen her yazısında bu cümleyi kullanır, Birilerine gönderme yapardı… Gitti; Bir “gerçek gazeteci” daha ahirete göçtü.. Sel gidiyor, Geriye bırakın kumu, molozlar kalıyor.. Alaturacı, Dalavereci,  Sıfat  manyakları, Zengin koca meraklıları, Ford Escort sevdalıları…. İşine gelse şeytanla anlaşacak tipler, Seviniyor musunuz şimdi ? Çiğit de öldü…. Koca bir ömrü sayfalara, haberlere, kelimelere adamış bir isim daha göçüp gitti… Varlığı da, dibin dibini de gördü… Eğilmedi, bükülmedi… Yanında ceket ilikleyenler, Yediği lokmayı o’na borçlu olanlardan ihaneti gördü.. Çiğit’i hastalıklar değil, Nankörlükler yıktı.. Coşkun, Karagöz, Artvinlinin masaları hüzünlüdür, Denizdeki lüfer, Fındık kabuğu yanan soba ağlıyordur belki de.. Kerpe’nin dalgalarına kim bakacak, Ispanak yatağında pirzolayı  kim yazacak şimdi ? Olduğu gibi yaşadı Düşündüğü gibi yazdı… Kimseye yaranmak adına, Rakı bardağına peçete sarmadı !... Yaşamayı seven, bilen Yaşadıklarını anlatmaktan çekinmeyen  bir gazeteci daha öldü… Allah rahmet eylesin…